De mens achter...
Fallon Declerck, gedelegeerd bestuurder
Je weet wellicht wie bij Nelectra werkt en wat ieder van ons voor jou kan doen. Als dat niet het geval is, vind je het volledige team -met foto, functie en contactgegevens- terug op www.nelectra.be onder de rubriek 'contact'.
In dit nummer stellen we Fallon Declerck iets uitgebreider voor. Zij is ondertussen 2 jaar onze gedelegeerd bestuurder. Daarvoor werkte ze al meer dan 8 jaar bij Nelectra. Eerst als juridisch adviseur en later als directie-adviseur.
Wat is het eerste dat je doet als je 's morgens opstaat?
Eerlijk? Snoozen… Ik ben geen ochtendmens, eerder een avondtype.
En ja, ik maak me ook schuldig aan het meteen checken van mijn mailbox op mijn gsm. Slechte gewoonte, ik weet het.
Wat is je lievelingsgerecht?
Ik ben een makkelijke eter en lust zo goed als alles. Ik kan echt genieten van zowel een eenvoudige boerenkost als een culinaire maaltijd. Maar als ik mag kiezen, dan ga ik voor pasta, liefst met veel kaas.
Welk boek heeft de afgelopen tijd indruk op jou gemaakt? Waarom?
Ik lees niet zo vaak boeken, vooral uit tijdsgebrek, want in mijn jeugd deed ik het wel veel. Als ik lees, is het vooral om bij te leren. Zo heb ik recent enkele boeken over beleggen gelezen, een interesse die aangewakkerd werd door mijn partner en verder gegroeid is door mijn professionele betrokkenheid bij het pensioenfonds van onze sector. Het verruimt ook je blik op de wereld en de economie. De hangmatbelegger van Tijs Nijsmans is bijvoorbeeld een echte eye-opener.
Wat wilde je worden toen je klein was?
Kapster. Maar iedereen in mijn omgeving zei dat ik in de wieg gelegd was om advocaat te worden, omdat ik alles zo goed kon uitleggen. Op mijn rapporten stond dan ook steevast: goede resultaten, primus van de klas… maar babbelt te veel.
Welke uitvinding in de elektrosector zou je leven gemakkelijker maken?
Het is eigenlijk geen uitvinding, want het bestaat al, alleen ontbreekt het nog bij mij thuis: een “alles-uit”-knop. Ik heb namelijk de neiging om overal het licht te laten branden, tot lichte ergernis van mijn huisgenoten. Iets om zeker mee te nemen naar een volgende woning.
Hoe kom je tot rust?
Tijdens het skiën. Ik ben er nog maar enkele jaren geleden mee gestart, maar mijn partner merkt telkens op dat hij me nooit zo ontspannen ziet als op de latten… zelfs met de nodige schrik in het begin erbij. Volgens mij heeft het vooral te maken met het feit dat ik op de piste niet bereikbaar ben en écht kan loskoppelen.
Noem één ding dat de kwaliteit van je leven zou verbeteren?
Meer tijd om te reizen en samen met mijn partner de wereld te ontdekken. Het lukt immers zelden om langer dan één of uitzonderlijk twee weken vrijaf te nemen. Hetzelfde geldt voor hobby’s: een teamsport is moeilijk omdat ik mij niet wekelijks op een vaste dag kan engageren. Ik padel wel regelmatig met vrienden; dat is flexibeler in te plannen.
Wat is je levensmotto?
“Wie goed doet, goed ontmoet.” En ook al doet het leven je daar soms aan twijfelen, ik blijf er toch oprecht in geloven dat wat je geeft, op de een of andere manier ook terugkomt.